อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา
         อำเภอเมืองฉะเชิงเทราได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอตั้งแต่ พ.ศ. 2439 จากการตรวจราชการมณฑลปราจีนบุรีของพระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นมรุพงศ์สิริพัฒน์ ใน พ.ศ. 2446 สมัยรัชกาลที่ 5 พบว่า อำเภอเมืองตั้งที่ว่าการต่อเนื่องกับเมืองด้านใต้ห่างลำน้ำราว 5 เส้น เป็นอำเภอที่มีตำบลและหมู่บ้านมาก คือ มี 33 ตำบล 409 หมู่บ้าน มีเขตเมืองสมุทรปราการเหลื่อมล้ำเข้ามาในเขตเมืองฉะเชิงเทรา ประมาณ 200 ไร่ ทำให้ยากแก่กากรปกครอง จึงมีการเสนอยกให้เมืองสมุทรปราการทั้งหมดและเสนอให้ตั้งอำเภอขึ้นอีกอำเภอหนึ่ง คือ อำเภอสนามจันทร์(สุนทร คัยนันท์, 2534 : 127) ที่ว่าการอำเภอปัจจุบันตั้งอยู่ฝั่งขวาของแม่น้ำบางปะกง ทางทิศตะวันตก ตำบลหน้าเมือง

อำเภอเมืองฉะเชิงเทรามีอาณาเขตติดต่อดังนี้

ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอบางน้ำเปรี้ยว

ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอบางคล้า และอำเภอบ้านโพธิ์

ทิศตะวันออก ติดต่อกับอำเภอบางคล้า

ทิศตะวันตก ติดต่อกับเขตหนองจอก เขตลาดกระบัง กรุงเทพมหานคร และอำเภอบางบ่อ จังหวัดสมุทรปราการ

อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา มีแม่น้ำที่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติไหลผ่าน คือ แม่น้ำบางปะกง และมีลำน้ำที่เกิดจากพระราชดำริของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 เช่น คลองท่าไข่ คลองนครเนื่องเขต และคลองบางไผ่ เป็นต้น

ปัจจุบันอำเภอเมืองฉะเชิงเทราเป็นที่ตั้งสถานที่ราชการสำคัญ ๆ หลายแห่ง เช่น ศาลากลางจังหวัด เป็นต้น ประกอบด้วย 19 ตำบล คือ ตำบลหน้าเมือง คลองเปร็ง นครเนื่องเขต คลองหลวงแพ่ง บางขวัญ บางตีนเป็ด บางเตย โสธร คลองจุกเฌอ คลองอุดมชนจร ท่าไข่ บางกะไห บางแก้ว บางไผ่ บางพระ บ้านใหม่ วังตะเคียน หนามแดง และคลองนา แบ่งเป็น 185 หมู่บ้าน มี 2 เทศบาล 18 อบต. 1 อบจ.

คำขวัญประจำอำเภอคือ "เมืองธรรมะ พระศักดิ์สิทธิ์ ชิดเมืองหลวง มะม่วงหวาน ข้าวสารขาว มะพร้าวน้ำหอม

 


อำเภอเมืองฉะเชิงเทรา
อำเภอบ้านโพธ์  
อำเภอบางคล้า
อำเภอพนมสารคาม
อำเภอสนามชัยเขต
อำเภอบางน้ำเปรี้ยว
อำเภอบางปะกง
อำเภอแปลงยาว
อำเภอราชสาส์น
อำเภอท่าตะเกียบ
กิ่งอำเภอคลองเขื่อน